PCOB nieuwsbrief

Door Jan Hoekema
Voorzitter PCOB

De donkere dagen zijn bij ons. De herfst, met regen en soms met sombere dagen. Geen makkelijke tijd. En dan zitten we ook nog steeds opgescheept met dat ellendige coronavirus. We leven weer bijna net zo opgesloten als in dit vroege voorjaar, met ingewikkelde en soms lastig te begrijpen regels: de IKEA wél open, de bibliothe- ken niet. Wie dat snapt, mag het zeggen.

Toch ben ik optimistischer dan dit voorjaar. Misschien komt het doordat we dicht bij een werkend vaccin lijken te komen. Lijken, want we zijn er nog lang niet met de uitvinding van Pfizer. De werkzaamheid moet nog worden aangetoond en bewezen. Maar de laatste berichten stemmen positief. En dan komt dat optimisme denk ik ook wel van de afloop van de zo spannende Amerikaanse verkiezingsstrijd. Wat een opluchting en wat een blijdschap dat we straks verlost zijn van die clown!

Ik heb van de zomer het risico van een tweede golf – moet ik bekennen – een beetje weggewoven. Maar we zitten er niettemin wel middenin! Toch is het een beetje een andere golf dan die van het voorjaar. Meer mensen van allerlei leeftijd die besmet zijn en ook wel degelijk ziek worden; maar toch wat minder zware ziektesituaties en minder bezette ic-bedden of zelfs ziekenhuisopnames. Die zijn er zeker, ik poets dat niet weg, maar ik hoor best vaak uit mijn omgeving van een vrij korte en niet al te heftige besmetting en ziekte. Daarmee doe ik helemaal niets af aan de ernst van de situatie. Ik heb weet van het verdriet en van de zorg bij mensen die zelf getroffen zijn of begaan zijn met hun verwanten en geliefden.

Premier Rutte zei terecht: “kijk om naar elkaar”. Laat dat ook ons devies zijn en laten we dat in de praktijk brengen. Een telefoontje méér, een bezoekje – ja dat mag echt – vaker. Of gewoon een simpel kaartje met een postzegel. Dan heb je als je naar de brievenbus gaat meteen weer een loopje. Bewegen is immers goed voor ons immuunsysteem.

Ik hoop werkelijk dat al onze leden het volhouden en redden in deze zware maanden en dat er hulp en aandacht is als die gewenst is. Als we als bonden iets kunnen doen, laat het weten. Ik was dan ook blij verrast toen ik laatst een telefoontje kreeg van een dame (ik zal maar zeggen: ‘op leeftijd’, dat ben ik met 68 per slot van rekening ook) die hulp zocht voor het bedienen van haar Ipad. En die hulp bieden we en krijgt zij.

Omzien naar elkaar, er zijn voor elkaar, en niet alleen straks even snel met Kerstmis omdat het dan ‘moet’. Dat is mijn oprechte wens en vurige hoop voor de komende donkere en wie weet koude weken, met regen en storm. Toch ook: blijf als het even kan niet binnen. De natuur is nu nog op zijn mooist. Geniet ervan zolang het kan!

Ik wens u
gezegende kerstdagen
en een zo gezond
en normaal mogelijk 2021
met Gods zegen
over u en de uwen

De activiteiten
I.v.m. de Coronacrisis zijn alle activiteiten tot nader order afgelast.
Hou de website en / of de AANDACHT in de gaten.